Muli, Haring Bastos

 

The history of the ethical body cannot assume a narrative form. It is, rather, a history in [the sense] of…the pre-history of the I…This history can, however, begin to be told through an evocative abuse of language(John Drabinski, Sense and Singularity [New York: State University of New York, 2001], 209)

 

Maiba Tayo

Ikaw nga. Ikaw na ikaw
Ako—ako rin, singular.
Parehong bulag.
Oo nga.
Hindi tayo magsintulad, at
Lalong hindi magkaiba,
Sana makita mo na,
(Lalayo ka pa ba gayong heto na?)
Hayan…

Ganyan nga. Pumikit ka lang.
Nakita mo ba si Loleng?
Kapitbahay ni Mario? Siya nga.
Siyang siya. Kawawang Loleng.

Buti nga kung ganon. Mabuti na kung ganon.
Kesa namang magtiis siya.
Tama. Wala ng mainam pang gawin
Kundi yakapin ang pangako ng takipsilim.
Malay mo, bukas iba na ang amoy ng umaga.

Maiba tayo.
Tanga ka kung iniisip mong may ikukwento ako.
Si Susan ang te..te..ko…Sino kamo testigo?
Hintayin nating dumaan si Susan.

Saan ka pa ba patungo Levinas kung hindi dito?
Gagalangin mo maski te..te..ko.
Ako ang testigo ng pagkahumaling mo ke Tu..tan.

“PagtumayonatetekokaTutantayo!”

Sigaw ng batang bungi.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s